ما را از شیطان نجات بده
من الان خیلی افسردم....چرا دلم را شکست وقتی که من خودم را داشتم در افسردگی بودم...واقعا چرا آدمها اینقدر دل میشکنند...اصلا چرا با لغت میرن تو دل مردم دلشونو میشکنن...الان من دلم شکسته است چه کسی آیا است که دلم را از زمین جمع کند بگذارد سر جایش..آه...ای روزگار ای ابرهای سیاه که بالای آسمان هستند...خیلی خوب کافیه فک کنم...سلام دوستای گلم ..عزیزای دلم..خوبین؟...وجدانن حالتون از حرفایی که زدم گرفته نشد؟...اصلا پیش خودتون گفتین این پسره چه مرگشه که اینجوری میگه..یا اصلا یاد بدهکاریاتون افتادین...خوب..یه چیزی که معمولا توی دنیای مجازی زیاد زیاد دیده میشه ازینجور حرفاس...حرفای ناامید کننده...افسرده...غمگین...من بهشون میگم ...کلمات تاریک...نویسنده های اینجور حرفا دو دسته ان...دسته اول که معمولا درس خونده و با سواد هستن و حدااقل فوق لیسانس دارن...ولی به پوچی برخورد کردن...چرا؟..دقیق نمیدونم..به هر دلیلی میتونه باشه...اونا میان جمله سازی میکنن...از جاهای دیگه ایده میگیرن...یه مقدار تقلید میکنن و درنهایت یه جمله یا یه موضوع ناراحت کننده و ناامید کننده که معمولا در رابطه با عشق...زندگی...یا جامعه یا خانواده هستش رو میسازن...بعد توی فضای مجازی انتشار میدن و خیلیای دیگه هم میان اون جمله یا موضوع رو باز انتشار میکنن...خوب..پخش میشه...مثلا یکی مثل من میخونه...محل نمیده...بازم میخونه..بازم هیچ..ولی بازم ازینجور جملات میبینه ازینجور موضوعات میبینه...بهش تلقین میشه و ذهنش اونا رو میپذیره...و کم کم یا خیلی سریع تبدیل میشه به یک انسان افسرده و شکست خورده که مدام شکستهاشو گردن دیگران..شرایط...و یا زبونم لال زبونم لال..گردن خدا میندازه...خدایا منو ببخش باید میگفتم...خیلی خوب...حالا دسته دوم...اونها تقریبا شبیه دسته اول هستن بااین تفاوت که معمولا کم سواد و کم مطالعه هستن...اونها خلق و خوی ترسو و شکننده ای دارن...و معمولا خودشونو پشت نقابهای زیبا و گول زننده قایم میکنن تا کم سوادیشون پنهان بشه...اونها هم کلمات تاریک مینویسن با این تفاوت که ضعیف مینویسن و از کلمات قلمبه سلمبه به کار میبرن...من نمیگم غم و غصه وجود نداره یا افسردگی دروغه..نه...اینا هست...ولی چه دلیلی داره آدم خودش بیاد خودش و دیگران رو با حرفای تاریکش اذیت کنه...مثل اینه که من سرما بخورم بعدش بیام بپرم تو آب سرد بعد برم توی سرما وایسم...یعنی خودم سرماخوردگیمو بدتر کنم...خوب...عزیزای دلم..کسایی که اینجور حرفایی رو مینویسن جزئه افراد شیطان هستن و خواسته یا ناخواسته هدفشون بیمار کردن ذهن و روح من و شماس...خوب..هر جا هرموقه همچین جمله ها یا موضوعات یا داستانهایی دیدین ازش دوری کنین و بهش اصلا توجه نکنین...و فقط موقعی غصه بخورین که چاره دیگه ای نداشته باشین و همیشه از خدا کمک بخواهین...خدای ما خدای شادیهاس...دوستون دارم...هانی هستم...مرسی

برچسب:
نویسنده: پرهام رادمنش