ما را از شیطان نجات بده
..نزدیک بود جوی استیک بازیو بزنم بترکونم دیگه...
سلام دوستای گلم..عزیزای دلم...خوبین که؟...خیلی خوب...میخام براتون از یه شکست بنویسم که بنظر خودم خیلی جالب بود...نمیدونم اسم بازی آنلاین فور هانر رو شنیدین یا نه...فقط کسایی میدونن من چی میگم که اونو بازی میکنن...یه بازی آنلاین شمشیریه که سه گروه بربرها...شوالیه ها..و..سامورایی ها...برعلیه همدیگه هستن و مدام با هم جنگ میکنن...منم این بازی رو انجام میدم...این بازی گرافیک بسیار خوبی داره و سبک مبارزش خیلی خیلی شبیه واقعیته...یعنی این نیست که چندضرب بزنی حریفتو بندازی بالا بندازی پایین تا بکشیش...نه...باید دقت کنی و ضربه های حریفتو جاخالی بدی یا دفاع کنی بعد توی فرصت مناسب بهش ضربه بزنی..بازیکنت هم از فضا نیومده...خسته میشه..نفسش بند میاد ...مثل واقعیته دیگه...یکی از مدلهایی که میتونی انتخاب کنی مدل دوئل هستش یعنی مبارزه تک به تک بدون دخالت هیچکس...حالا شکست من توی همین مدل دوئل بود...خوب...زده بودم واسه سرچ مسابقه...خیلی زود حریف پیدا شد تا تو سر و کله هم بزنیم...من کنسی بودم...kensei...یعنی یه سامورایی که از بچگی فنون مبارزه و جنگ یاد گرفته...یادم نگرفته با کتک یادش دادنه...حریفم یه اوروچی بود..orochi...یعنی یه سامورایی که سریعه و خیلی بی سروصدا و ترتمیز حریفشو میکشه...خوب...کنسی من همینه که عکسشو زدم...سلاحشم نوادچی هستش...همون کاتانای سامورایی ولی مدل بزرگترشه...خوب...مبارزه شروع شد...حریفم بلانسبت شما پپه تشریف داشت منم داغونش کردم...تو این بازی رحم محم نداریم...خوب..من نکشم اون میکشه دیگه...خوب...بازی اول من بردم...بازی دوم...بازم همون حساب...بازم من بردم...بعدش دیدم حریفم بیچاره اصلا بلد نیست...ولی عجیب درجه اونم مثل من بیست و سه بود...ولی نمیتونست منو حتی یه راند هم شکست بده...دیگه هی میباخت هی بازم آمادگی مبارزه اعلام میکرد...منم نامردی نمیکردم فقط میزدمش...سبک مبارزه منم اینه که فقط جاخالی میدم...اونقد اینور اونور میکنم اینقد دور میدم دور حریفم تا کلافه میشه...اکثر حریفام وسط بازی لفت میدن چون واقعا خودم که خودمم از بازی خودم گیج میشم چه برسه به اونا...خوب...هرچی من میبردم بازم اون حریفم درخواست مبارزه میداد...(((هی پسر لفت بده بابا حوصلم سررفتتتتت)))...نه ..اصلا تسلیم بشو نبود که نبود...خدا شاهده...رسول خدا ناظره که داشتم دیونه میشدم از دستش...بیشتر از پنجاه بار مبارزه کردیم همشونو من میبردم...آخرش دیگه حوصلم سررفت...نزدیک بود جوی استیک بازیو بزنم بترکونم دیگه...بالاخره هیچ...سلحشورتون که من باشم لفت داد...خسته شدم دیگه..ای بابا...عجب گیری افتادیم...رفتم آشپزخونه شیر آب باز کردم سرمو گرفتم زیرش...اصلا داغ کرده بودم...خلاصه..وختی حالم بهتر شد دوباره برگشتم تا بازم دوئل بزنم...بازم سرچ بازیکن زدم...واااااااااااااااا...بازم همون اوروچی بالا اومد...هیچی دیگه بازیو خاموش کردم تا فردا صب بازی نکردم...هنوزم وختی میخام دوئل بزنم همش مترسم باز اون اروچی بیاد...اسمشم یادمه...((َzombi boy-234)))...خوب..بنظر شما من برنده شدم یا اون بازیکن که اصلا ناامید نمیشد و ادامه میداد...؟؟؟؟...میدونم شما هم باهام موافقین...درواقع کسی برنده واقعیه که ناامید نمیشه...خوب..و..ایستاده بود همچنان خیره در خورشید پادشاهی که هیچ قلمرویی نداشت...هانی هستم...مرسی...
این ترول هم دقیقا قبل ازینکه این آپ رو بزنم به ذهنم رسید...امیدوارم خوشتون بیاد...راستی یوسف خاطره همون خاطرس که بهت گفتم میخام بنویسم فقط درمورد اسمش نظرم عوض شد..خوب..همگی موفق باشید
برچسب:
نویسنده: پرهام رادمنش